روزنوشت دوران كودكي هيوا ابراهیمی

http://www.manohiva.com

امروز يكي از شعرهاي زيباي شاعر بزرگ ايران زمين، فردوسي را خواندم،
از آن خيلي لذت بردم، دوست دارم شما هم آن را بخوانيد:

در ایــــن خاک زرخیز ایران زمیــــــن	نبودنــد جز مردمــــی پـــاک دیـــــن
همه دینشـــــان مردی و داد بــــــود	وز آن کـشـــــــور آزاد و آبـــــاد بــــود
چو مهر و وفا بود خـــود کیششـــان	گـــــنه بود آزار کــــس پیششـــــان
هــمه بنـــــــده ناب یـــــــزدان پـــاک	هـمــــه دل پر از مهر این آب و خاک
پــــدر در پـــــدر آریــایـــــی نــــــــــژاد	ز پشـــــت فریــــدون نیکـــــو نهــــاد
بـــزرگی به مـــــردی و فرهنــــگ بود	گدایـــــی در این بـــوم و بر ننگ بود
کــجا رفت آن دانش و هـــــــــوش ما	که شد مهر میهن فــــراموش مـــــا
که انداخت آتـــــش در ایـــن بوستان	کــــز آن سوخت جان و دل دوستان
چه کردیم کـــــین گونه گشتیم خار؟	خـــــرد را فکندیم این ســــــان زکار
نبود این چــــنین کشور و دیـــــن ما	کـــــجا رفـــــت آییـــــن دیریــــن ما؟
به یزدان که این کشـــــور آباد بـــــود	همـــــه جـــــای مـــــردان آزاد بـــود
در این کشور آزادگــــی ارز داشــــت	کشـــــاورز خــود خانه و مرز داشت
گرانمــایـــه بود آنکــــــه بودی دبـیـــر	گرامـــــی بد آنکــــس که بودی دلیر
نه دشمن دراین بوم و بر لانه داشت	نه بیگانه جایی در این خانه داشت
از آنروز دشمن بـــــما چیره گـــــشت	که مـــــا را روان و خرد تیره گشـــت
از آنـــــروز ایــن خـــــانه ویرانه شـــــد	که نـــــان آورش مرد بیگانـــــه شـد
چـــــو ناکس به ده کدخــــــدایی کند	کشـــــاورز بایـــــد گدایـــــی کنـــــد
به یـــــزدان که گـــــر ما خرد داشتیم	کجـــــا این سر انجــــام بد داشتیم
بســـــوزد در آتش گرت جـــــان و تـن	بـــــه از زندگی کـــــردن و زیستـــن
اگـــــر مایه زندگی بنــــــــدگی است	دو صد بار مردن به از زنــدگی است
بیـــــا تا بکوشیـــــم و جنگ آوریـــــم	بـــــرون سر از این بار ننـــــگ آوریـم

من و محمد مهدي در بوستان نارنج، جمعه 11/04/89

ـــــــــ

از روز پنج‌شنبه هم با محمد مهدي بوديم، تا امروز خونه‌ي ما بود و خيلي با هم بازي كرديم و خوش گذشت، فوتبال‌هاي اين چند روز رو هم ديديم. امروز وقتي با هم رفتيم خونه‌ي مامان جون، اون ديگه خونه‌ي ما نيومد و رفت خونه‌ي خودشون، مي‌گفت دلم براي بابا و مامانم تنگ شده، اي كاش بيشتر پيش ما مي‌موند.
راستي تيم مورد علاقه‌ي من تيم ملي آلمان است. از اين كه اين تيم تونست حريفان نامدار خودش را شكست بده (مخصوصا تيم ملي بزريل رو) و به مرحله‌ي يك چهارم نهايي برسه خيلي خوشحال شدم، و دوست دارم كه برنده‌ي اين جام بشه.

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم تیر 1389ساعت 23:58 توسط هيــــــوا |